• Mijn audicien vroeg of ik tevreden was met de instelling van mijn hoortoestellen. Ik had geen flauw idee. Rechts kon ik lastig verstaan wat er gezegd werd, het hoortoestel vervormde het geluid en er ontbraken stukjes.
    Was er meer uit te halen? Is dit het maximale?
    Het was in elk geval niet wat de hoortoestelreclames suggereren: dat een hoortoestel alles oplost. Ze versterkten alleen wat ik zelf nog kon horen.Ik las, ik volgde trainingen rondom gehoorverlies en werk en ontdekte dat er technische hulpmiddelen bestonden waarmee ik anderen makkelijker versta zodat het mij minder energie kost.
  • Mijn partner, familie en vrienden wilden me graag helpen. Maar ik ontdekte al snel dat ze dat alleen konden als ik onder woorden bracht wat ik precies nodig had. En dat wist ik zelf vaak niet. Daarom ging ik op zoek, om dat zelf te leren begrijpen.
  • Ik observeerde mezelf en besteedde ook volop aandacht aan mijn verdriet. Ik ontdekte dat ik graag schreef en dingen goed kon verwoorden.
  • Met alles wat ik al wist over gehoorverlies en mijn nieuw opgedane kennis over hulpmiddelen, emoties en communicatie richtte ik een nieuw bedrijf op. Met Kunst van het Mogelijke help ik andere slechthorenden optimaal te blijven werken en leven met hun slechthorendheid – én draai ik zelf weer vol mee in de werkende wereld. Bedrijven maken gebruik van mijn expertise om medewerkers met gehoorverlies optimaal te laten functioneren en ik geniet ervan om daaraan mijn bijdrage te leveren, die uniek blijkt te zijn in Nederland.