Reacties op: Over minder gaan horen en rouw: ik hoor weer minder…

Door: Larissa Hoekmeijer

Larissa Hoekmeijer — Fri, 07 Jun 2024 11:28:50 +0000

Een brok in mijn keel en opluchting dat het normaal is dat je even uit het lood geslagen bent na het lezen van dit ontroerende maar ook hoopgevend bericht.

Sinds 2012 was ik slechthorend aan één oor door een operatie vanwege een cholesteatoom. Nu 6 weken geleden wederom een ooroperatie, ook wegens een cholesteatoom, maar nu aan mijn goede oor waardoor ik nu slechthorend bent aan twee oren. En dat is een wereld van verschil want met één slechthorend oor red je jezelf nog prima. Maar nu was het even erg slikken met allerlei emoties die op je afkomen. Jouw bericht heeft mij getroost en was net wat ik even nodig had. Dankjewel!

Sterkte voor de komende tijd, Anke ❤️

Door: Anke Heij

Anke Heij — Tue, 14 May 2024 05:36:19 +0000

In antwoord op Els Vroonland. Dank je, Els. Herkenning en erkenning. Elk verhaal is anders, toch is de overlap vaak veel groter dan we denken. We zijn niet alleen. Daarom vind ik het zo belangrijk dit onderwerp bespreekbaar te maken.

Door: Els Vroonland

Els Vroonland — Mon, 29 Apr 2024 08:04:11 +0000

Sterkte met dit verlies, ik herken dit al heb ik een andere weg in het slechthorend worden. Ik heb nu sinds 1 jaar een CI en merk nu hoeveel ik daarvoor had verloren en ben erg dankbaar wat ik nu weer kan.
Het is toch vaak een eenzaam verlies, en ik herken mij in je , soms even diep wegzakken, je herpakken met wat er nog wel is en kan.
Sterkte